De Klank van De Stad: Gent

Een stad is wat je hoort. Een stad is ook wat je niet hoort.

Deze stad is nooit stil. Niet zoals het op bergen, in de woestijn of op andere plekken op deze planeet wijds stil kan zijn.

Soms, onmenselijk vroeg in de ochtend, is ze stadsstil, dat wel. Een vaag gezoem, het gerommel van een vrachttrein in de verte, een knetterende pizzabrommer die zich over de Bevrijdingslaan huiswaarts haast, een merel. Meer niet. Stadsstil dus, maar nooit stil-stil.

Dan begint de dag en zoemen tienduizenden wekkers (na alweer een vredige nachtrust), ruisen ontelbare douches (want er is zuiver water genoeg), pruttelen de koffiemachines (want koffie is onbeperkt te koop)  en piepen de eerste berichtjes (want we hebben overal bereik).

Vervolgens trekt een hele symfonie van geluiden zich op gang, een lawaaierige dag tegemoet. Met rinkelende schoolbellen (er is onderwijs voor wie leren wil), met ratelende bouwkranen (er is een dak voor wie geborgenheid zoekt), met loeiende sirenes op straat en piepende scanners in de ziekenhuizen (voor wie zorg hoeft), met rommelende machines in de fabrieken en zoemende computers in de kantoren (er is werk), met ratelende winkelkarren in de supermarkten (er is overvloed), met rinkelende fietsbellen, toeterende treinen, en claxonnerende auto’s aan de Dampoort (want we mogen gaan en staan waar we willen), met klinkende stemmen (want we mogen vrijuit onze mening zeggen) en met schallend protest (want het kan en moet allemaal nog beter).

Wanneer de avond valt, rinkelen glazen en bestek, klinkt muziek, applaudisseren toeschouwers, roezemoest de Graslei, juichen de Buffalo’s.

En dan, geleidelijk, verstilt deze stad opnieuw. Stadsstilte.

Deze stad is ook wat we niet horen. Het geluid van een AK-15, het geraas van een aanvallende jet, de klank van een tank, dat allemaal is ongehoord.
Het doordringend geluid van bevelen die geen tegenspraak dulden is ongehoord. De wanhoopsklank van protest, de kreten van iemand die ongenadig verhoord wordt, is ongehoord.
Vlijmscherpe beledigingen omdat iemand anders is, horen niet. Haatkreten horen hier niet. Het gejammer van mensen, in nood omdat ze maar niet geholpen worden, hoort hier niet.

Deze stad is niet zonder problemen, ze is zeker niet perfect, ze is niet het paradijs. Dat hoort ge niemand zeggen. Maar het is er wel behoorlijk aangenaam om in te leven.

Tekst: Mark Jeanty
Foto: Sammy Van Cauteren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close